Blog

Co sprawia, że łosoś daje radę płynąć pod prąd przez setki kilometrów? Między innymi astaksantyna - naturalny barwnik, który od kilku lat robi furorę wśród osób aktywnych fizycznie. Jedni nazywają ją „królową antyoksydantów”, inni mówią, że to kolejna modna substancja bez pokrycia w faktach naukowych. Sprawdźmy, co naprawdę mówi nauka – i czy warto sięgnąć po nią jako wsparcie dla aktywnego stylu życia.

Wyobraź sobie dwie siostry bliźniaczki – niemal identyczny wygląd, te same posiłki na talerzu. Jedna z nich bez trudu utrzymuje szczupłą sylwetkę, druga zmaga się z nadwagą. Jedna czuła się świetnie na diecie śródziemnomorskiej, druga nie zauważyła żadnej różnicy. Brzmi znajomo? To nie przypadek – to działanie nutrigenomiki, czyli nauki badającej, w jaki sposób żywność wchodzi w interakcję z naszymi genami.

Gdy budzimy się rano, pierwsze, co widzimy, to często ekran telefonu. Sprawdzamy wiadomości przy śniadaniu, pracujemy przed monitorem komputera, w przerwie przeglądamy media społecznościowe, wieczorem spędzamy czas przed telewizorem lub tabletem. Współczesny człowiek spędza średnio od 10 do 12 godzin dziennie przed różnego rodzaju ekranami - to niemal dwie trzecie czasu czuwania. Dla naszego mózgu, który kształtował się ewolucyjnie przez tysiące lat w zupełnie innych warunkach środowiskowych, stanowi to ogromne wyzwanie adaptacyjne.

Dlaczego jedni wstają wcześnie rano pełni energii, a inni najchętniej funkcjonują do późna w nocy? Ta różnorodność w preferowanych porach aktywności zwykle nie wynika z lenistwa, braku samodyscypliny czy przypadku. Współczesna nauka wyjaśnia to istnieniem chronotypów – indywidualnych wzorców funkcjonowania biologicznego zegara, które wpływają na nasze codzienne życie.

Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, dlaczego podczas stresujących sytuacji możesz odczuwać dyskomfort w jamie brzusznej? Odpowiedź na to pytanie odnajdujemy w coraz lepiej rozpoznanym mechanizmie komunikacji pomiędzy naszym mózgiem a jelitami, określanym jako oś mózg-jelita. Jest to niezwykle złożony i wielokierunkowy system przekazywania sygnałów, który może mieć istotne znaczenie dla naszego samopoczucia i zdrowia. Oś ta opiera się na intensywnej wymianie informacji między układem nerwowym, hormonalnym, immunologicznym oraz mikrobiotą jelitową.

Przez długi czas w neurobiologii przeważał pogląd, że dorosły, ludzki mózg jest strukturą statyczną i praktycznie niezdolną do istotnych zmian. Wierzono, że wraz z wiekiem nieuchronnie tracimy neurony, a nasze zdolności poznawcze ulegają stopniowemu pogorszeniu. Ten pesymistyczny obraz długo kształtował zarówno społeczne wyobrażenia o starzeniu się, jak i podejście medycyny do osób w podeszłym wieku.

Suplementy, obok form syntetycznych i półsyntetycznych, powstają m.in. z substancji pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, które można bezpiecznie oczyścić, wystandaryzować i których użycie jest dopuszczone przez obowiązujące przepisy [1].

Japońska kultura herbaciana od wieków zachwyca swoją niemal medytacyjną atmosferą. Mieszkańcy Kraju Kwitnącej Wiśni delektują się zieloną herbatą przez cały dzień, mimo że napój ten zawiera znaczne ilości kofeiny.

Współczesna nauka coraz częściej przygląda się związkom naturalnym, które przez wieki wykorzystywano w tradycyjnych praktykach ziołowych oraz jako surowce w rzemiośle. Jednym z takich związków jest berberyna, alkaloid o intensywnie żółtej barwie, znany ludzkości od tysiącleci.

W mroźnych i surowych regionach północnej Europy, takich jak Skandynawia i Syberia, natura od zawsze stanowiła wyzwanie dla człowieka. Bogata tradycja wykorzystywania lokalnych roślin przetrwała w tych społeczeństwach przez setki lat, szczególnie w kontekście radzenia sobie z trudami klimatu i ograniczeniami zasobów.